,,Gdy staliśmy się potworami" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jennifer Niven, autorki, która zasłynęła z powieści młodzieżowych, a także pracowała nad scenariuszem adaptacji własnej książki. 

Bohaterowie jej najnowszej książki są uczniami elitarnej szkoły, którzy powoli wkraczają w dorosłość. Stają przed wyjątkową szansą mogącą otworzyć im drzwi do spełnienia marzeń, lepszego startu w karierze zawodowej i życiowej stabilizacji. Wystarczy, że przez trzy tygodnie będą uczestniczyć w warsztatach pisarskich prowadzonych przez legendarną autorkę, która ma również doświadczenie w branży filmowej. Na pierwszy plan wysuwa się jedno główne zadanie, jednak to poboczne wyzwania i relacje między postaciami są istotniejsze dla rdzenia tej opowieści. 

Historia jest wszystkim, Arlo. To jedyne, co mamy. Bez historii, co zostawimy po sobie, odchodząc z tego świata? One nas definiują, dlatego właśnie są tak ważne. Bez nich, to tak jakbyśmy nigdy nie istnieli. 

W ,,Gdy staliśmy się potworami"  jest kilka kluczowych postaci, jednak na pierwszy plan wysuwają się dwie: Effy i Arlo.  Skupienie się tylko na tej dwójce ma swoje plusy, ale także widoczne ograniczania. Zwłaszcza, że uczniowie, którzy pozostali mieli ciekawie nakreślone sytuacje oraz postawy, ale nie zostały w pełni wykorzystane. 

Ekstrawertyczna Meredith, która wprowadza niekonwencjonalne metody nauczania, nawiązuje relacje z uczniami,  jest najciekawszą postacią tej książki. Nie tylko przez wzgląd na jej niejasną i skonfliktowaną przeszłości, ale przez sposób przedstawienia. Jako kobiety silnej, wpływowej, która dobrze odczytuje ludzi i to wykorzystuje, a przy tym sama zakłada maski.  

Ta historia ma do zaoferowania wiele: od tajemnic i ambicji, przez pierwszą młodzieńczą miłość, rozczarowania i przyjaźnie, aż po trudne doświadczenia związane ze stratą. Mimo wszystko, gdy dochodzi do poważniejszych tematów traumy i żałoby mam wrażenie, że jest to dramatyczny chwyt, mający nadać powieści głębi emocjonalnej, ale nie jest tak przekonujący w wykonaniu. Pewne wątpliwości pod względem logiki fabuły wzbudza brak reakcji dorosłych przedstawicieli szkoły i pracowników posiadłości na metody nauczania i decyzję podjęte przez Meredith względem jej podopiecznych, gdy nie raz narażała ich życie na niebezpieczeństwo. 

Narracja jest  pierwszosobowa, naprzemienna z perspektywy dwóch postaci. Cały klimat buduje stara posiadłość i odizolowanie od reszty świata. Istotną rolę odgrywa również bliskość oceanu, klifów oraz lasu owianego złą sławą. 

Zdecydowanie czuć w ,,Gdy staliśmy się potworami" inspirację ,,Tajemną historią" Donny Tartt czy ,,The Atlas Six" Olivie Blake. W samej powieści znajdziemy duże odniesień do klasyki literatury światowej i filozofii, dlatego pod względem estetyki dark academia książka spełniła moje oczekiwania. 

,,Gdy staliśmy się potworami" Jennifer Niven to powieść, którą się dobrze czyta, a momentami potrafi nawet trzymać w napięciu. Z immersji czytania wybijają jednak decyzje bohaterów pozbawione logiki, a po lekturze pozostaje wrażenie, że niektóre wątki powinny wybrzmieć mocniej i mieć większy wpływ na odbiór całości. 

Współpraca reklamowa (barter) Wydawnictwo Bukawy Las 

 Przed nami Międzynarodowe Targi Książki w Krakowie, na które wydawnictwa szykują gorące i głośne premiery. To już kolejny miesiąc kiedy w zapowiedziach widzę wydanie książek w edycji "Duża czcionka" i bardzo cieszy mnie ten trend.